هر طرف سر مي‏جنبانم حرف از شکست بوش در سفر خاورميانه‏اي خود است. سفر خاورميانه‏اي بوش با هر هدف و انگيزه‏اي که انجام شده باشد، اينک به پايان رسيده است. نوشته‏اند بوش در سفر خاورميانه‏اي خود از تحريک اعراب عليه ايران بازمانده و شکست خورده است؛ به همراه کلي تحليل و تفسير از اين دست.


البته نمي‏خواهم در اين باره حرف بزنم؛‏ نيازي به نفي يا اثبات اين نظريه نيست؛‏ چون نکته‏ي مهم‏تري وجود دارد که گويي همه‏ي اين‏ها مي‏خواهند به گونه‏اي آن را فراموش کنند؛ يا سعي کنند به آن توجه نشود. مشکل اساسي در اين نوع تحليل اين است که انگار تنها موجود بد و نجس اين دنيا، جناب بوش است که مي‏خواهد همه را آلوده به نجاست خود کند؛‏ و همه مشغول شکرگزاري‏اند که بوش نتوانست اعراب را عليه ايران تحريک کند.


ديشب در مجلس عزاداري امام حسين‏عليه‏السلام مي‏شنيدم که سخنران مجلس داشت درباره‏ي حاکمان کشورهاي عربي صحبت مي‏کرد و سفر خاورميانه‏اي بوش در روزهاي محرم؛ شايد زياد گوشم بدهکار اين حرف‏ها نبود. اما وقتي ديدم اين همه تحليل و خبر خوش‏بينانه و يا حتا اغواگرانه درباره‏ي سفر بوش منتشر شده است،‏ به ياد تحليل‏هاي سخنران ديشب افتادم. همه‏ي دل‏خوشي‏مان اين شده است که مثلا ال‏پاييس(EL PAIS) سفر خاورميانه‏اي بوش را بي‏فايده دانسته است.


از يک طرف مي‏گوييم کم‏ترين تاثير سفر خاورميانه‏اي بوش، تشديد وحشي‏گري رژيم جنايت‏کار صهيونيست‏هاست و از طرف ديگر به نظر مي‏رسد بعضي از سياسيون از جمله برخي از نمايندگان مجلس در تحليل‏هاي‏شان فقط به دنبال نصيحت کردن کشورهاي عرب حوزه‏ي خليج فارس هستند؛‏ به اين جمله دقت کنيد: «برادران در کشورهاي حوزه‌ي خليج فارس به طور کامل هوشيار و آگاه بودند که تحريک عليه يک کشور همسايه که روابط زيادي با آن‏ها دارد، به نفع منطقه نيست و آن‏ها هرگز در کنار کسي که به اين کشور همسايه و دوست تعدي کند، نمي‏ايستند.»


برادران ناتني ما در حاشيه‏ي خليج فارس، به راستي حق نابرادري و نامسلماني را تا جايي که در توان‏شان بوده است ادا کرده‏اند. آقاي نماينده گفته‏اند اينان هرگز در کنار کسي که قصد تعدي دارد نمي‏ايستند. من نمي‏فهمم اين جمله را. نمي‏فهمم چه خيانت و خباثتي بايد از اين برادران حقيقتا ناتني ببينيم تا دست‏کم بر برادري‏شان خط قرمز بکشيم. ديگر آن‏که چرا ما هميشه مي‏خواهيم همه را هُل بدهيم؟ اگر روزي کشور پادشاهي امارات، ادعاي مالکيت آن سه جزيره را بکند، با تمام توان به طرف امپرياليسم جهاني و امريکاي جهان‏خوار هُلش مي‏دهيم؛ و وقتي احساس نياز مي‏کنيم،‏ هيچ دليلي را براي دست برداشتن از آن کافي نمي‏دانيم؛ حتا اگر با تمام توان در پي اثبات وفاداري خود نسبت به آرمان‏هاي جهان فکري ايالات متحده گام بردارد.


خيلي حرف زدم. مي‏خواستم همين را بگويم؛ حاکمان کشورهاي حاشيه‏ي خليج فارس،‏ بي‏استثنا پا جاي پاي صدام گذاشته‏اند؛ البته با يک تفاوت. و آن تفاوت اين‏که صدام عُرضه‏ي اين همه نفاق و دورويي و کلاشي را نداشت؛ اما اينان با تبحر تمام، هم توانسته‏اند اعتماد جمهوري اسلامي ايران را جلب کنند و هم صميمانه و دوستانه ميزبان ايالات متحده باشند.


بايد به امريکا و کشورهاي حوزه‏ي خليج فارس تبريک گفت؛ و به اين همه بصيرت و تيزبيني خودمان...


امام حسين! شيعه‏هاي تو ماييم! مايي که...


حسن اجرايي  | پنجشنبه 27 دي 1386 | 6:49 عصر |  نظرات ديگران [ نظر]

صفحه نخست :: قالب: رند :: ايميل