نمي‏‏توانم ننويسم؛ گرچه ترجيح مي‏دهم ننويسم.

در خبرها خوانده بودم که يکي از فعالان مدعي حقوق برابر (شما بگوييد يکي از فمنيست‏ها) بازداشت شده است؛ آن هم به جرم اقدام عليه امنيت ملي و اين چيزها؛ و ايضا به دليل مشارکت در يک نشريه و يک پايگاه اينترنتي.

نه اهلش هستم و نه جرأتش را دارم درباره مسايلي که به امنيت کشور و علي‏القاعده زندان اوين! مربوط است حرف زيادي بزنم؛ و اصولا روش‏هاي فعالان کسب حقوق برابر را هم اشتباه مي‏دانم؛ به گونه‏اي که به نظر من حتا در راستاي اهداف خودشان هم نيست. با اين همه شيوه مواجهه قوه محترمه قضاييه را با اطمينان تمام اشتباه و غلط مي‏دانم. و معتقدم نتيجه کاملا عکس مي‏دهد. قوه قضاييه‏اي که در بحث مفاسد اقتصادي آن همه بي‏خيال و خواب برخورد مي‏کند و دُم جناب شهرام را درست و حسابي به تله نمي‏بندد حق ندارد درباره موضوع‏هاي ديگر افراط کند.

مهم نيست؛ به نظر من قوه قضاييه اعتماد مردم را از دست داده است؛ عُرضه زيادي مي‏خواهد تا اعتماد حداقلي مردم را به دست آورد. از اين که بگذريم مي‏خواهم اين نکته را بگويم که شيوه قوه فخيمه قضاييه خيلي کاريکاتوري است. نمي‏فهمم ضرر و زيان فعاليت‏هاي فمنيست‏هاي ايراني بيش‏تر است يا فيلم‏هايي مانند کلاغ‏پر با بازي مهناز افشار و دار و دسته همراه! البته واضح است که با برخورد جالب قوه قضاييه با نشريات و فيلم‏ها هم مخالفم. چرا که تنها کاري که حضرات بلدند پلمپ کردن دفتر کار اين‏ها و يا شايد بازداشت و زنداني کردن و اين‏ها باشد؛ خسته نباشند.

من از همين جا به فيلم‏سازان عزيز و محترم تبريک مي‏گويم که به راحتي فيلم مي‏سازند و همه عقايد جالب خود را به ذهن و زبان ما تزريق مي‏کنند؛ به برادران سانسوريست ارشاد هم تبريک مي‏گويم که صحنه‏هاي بد، غيراخلاقي و بد آن فيلم‏ها را قيچي مي‏کنند تا مردم دچار گناه نشوند.

همين جا لازم است از حضرات فمينيست درخواست کنم به جاي زنستان هوا کردن فيلم بسازند؛ نتيجه‏اش هم مطمئنا بند 209 نخواهد بود؛ بلکه معروف شدن شخص شخيص‏شون و دروني شدن نظريات‏شون توي روح و جان مردم خواهد بود. تا کي مي‏خواهيد با روش‏هاي قديمي کار کنيد؟

موضوع جالب ديگر اين‏که اين خبر را نمي‏توانيد در هيچ يک از مراجع رسمي اخبار پيدا کنيد؛ خبرگزاري‏ها و سايت‏هاي خبري و غيره را فراموش کنيد؛ شايد توي روزنامه اعتماد ملي ردپايي از آن پيدا کرديد. به راستي چرا؟!