فکر مي‏کنم نامه انتقادي چند روز پيش محمد نوري‏زاد به رييس صداوسيماي جمهوري اسلامي بهانه خوبي براي بيان چند انتقاد نسبت به عملکرد سازماني باشد که قرار است دانشگاه عمومي باشد.

در يادداشت پيشيني که درباره صداوسيما نوشته بودم، به تفاوت دين من با آقاي ضرغامي اشاره کردم. آقاي ضرغامي و مديران ايشان در اين سازمان، انسان‏هاي جالبي هستند.

صداوسيما دوست ندارد بگويد ديگران چه فکري مي‌کنند. دوست ندارد حتا بگويد ديگران که اين‌گونه يا آن‌گونه مي‌انديشند، اشتباه مي‌کنند؛ به اين دليل. به جاي اين همه زحمت، سانسور مي‌کند؛ به اين اميد که آن فکر و آن سخن شنيده نشود.
البته دوستان عزيز تلويزيوني پيچيده‌تر از اين حرف‌ها هستند. يعني بعضي وقت‌ها برخي نظرات و افکار را آن‌چنان لوث مي‌کنند که همه فکر مي‌کنند تنها حرف درستي که در همه کره زمين يافت مي‌شود، حرف همين آقاي صداوسيماست.

البته توجيه‌هاي جالبي هم دارند. نمي‌خواهند ذهن مردم را آشفته کنند. نمي‌خواهند سري که درد نمي‌کند را ببندند. و از اين نوع افاده‌ها.

روزهاي انتخابات که مي‌شود، موجي به راه مي‌افتد عليه نظارت استصوابي. بعد از نزديک به سي سال از پيروزي انقلاب، آقاي صداوسيما عُرضه دروني کردن -مثلا- اين يک قلم جنس را براي مردم نداشته است. چرا؟ چون روزهاي انتخابات وقت بحث‌هاي تئوريک و دقيق نيست، روزهاي غيرانتخابات هم که مردم مي‌خواهند يانگوم ببينند. غير از اين است؟

دين‏داري صداوسيما، فقط براي بستن دهن آن‏هايي است که به ظواهر دين اهميت مي‏دهند.
يک مثال ديگر. آقاي صداوسيما در قضيه برخورد نيروي انتظامي با مظاهر ناامني اجتماعي، چه‏قدر همراهي و کمک کرد؟ خيلي. حال سوال اين‏جاست که اگر صداوسيما حقيقتا به دنبال تبليغ اسلام و اين حرف‏هاست، چرا خودش فکري به حال دروني کردن مثلا حجاب براي زنان جامعه نمي‏کند.

حجاب. بهنوش بختياري. بازي‏گر هميشگي طنزهاي روتين تلويزيوني. با يک جستجوي ساده در -مثلا- گوگل، عکس‏هاي اين موجود را مي‏توانيد ببينيد. حال اين عکس‏ها را با قيافه همين موجود در طنز چارخونه مقايسه کنيد. نتيجه چيست؟ صداوسيما؛ دورو.
سؤال بسيار جالب اين‏جاست که صداوسيما به جز چپاندن بازي‏گران بدحجاب در حجاب‏هاي تصنعي آن‏هم فقط در برنامه‏هاي خود چه کاري کرده است؟ جالب‏تر اين‏که تنها اثر اين شيوه جالب، تبديل شدن حجاب و چادر به يک يونيفرم سطحي است. چادري که هيچ بار فرهنگي و معرفتي ندارد. چادري که نشان‏دهنده باور يک زن مسلمان به دينش نيست.

صداوسيما، شُل‏حجابي موجود در خيابان‏ها را سانسور مي‏کند. فکر هم مي‏کند با اين کار، همه خوش‏حجاب مي‏شوند. اما به قول معروف کور خوانده است. صداوسيما يک فکر سياسي بسته و قشري را تبليغ مي‏کند، غير از آن‏چه امام، رهبر انقلاب و قانون اساسي انتظار داشته‏اند و دارند. تبليغ يک منش سياسي آن‏گونه که گويي هيچ فکر ديگري وجود ندارد. لابد به قصد اين‏که مردم بدانند راه درست همين است. در حالي که اين کار از مسلماني به دور است. دور.

طولاني شد. ادامه داشت. اما براي وقتي ديگر.