من اعتراض دارم. براي وبلاگستان مذهبي فارسي متاسفم. همچون رسانه ملي که روزهاي مناسبتي يادش مي‏افتد که از نمادها، موسيقي‏ها، انسان‏ها و موضوع‏هاي مذهبي و ظاهرا مذهبي استفاده کند، سرزمين وبلاگ‏هاي ما هم همين کار را مي‏کند. روزهاي مناسبت‏ها که مي‏شود، هر کسي از آقاي گوگل يک جستجوي جالب مي‏کند، شعري را انتخاب مي‏کند، يا متن ادبي جذابي را پيدا مي‏کند و در کنار يک عکس رمانتيک توي وبلاگش مي‏گذارد.

احتمالا الان دارم به وبلاگ‏هاي مذهبي توهين مي‏کنم. توي همين لينک‏هاي خودم هم کم نيستند وبلاگ‏هايي که کارشان در مناسبت‏هاي مذهبي دقيقا همين است.

درست است که ما بايد وظيفه خود را در قبال آرمان‏ها و عقيده خود انجام دهيم اما اين کار مخاطراتي هم دارد که نياز به دقت زيادي دارد. پرداختن تکراري و بدون خلاقيت به مناسبت‏هاي مذهبي و غير آن حتا ممکن است نتايج کاملا منفي داشته باشد. آن چنان که اين تجربه در صداوسيماي عزيز به انجام رسيده است!

خيلي‏ها مي‏گويند ما بايد اين کار را بکنيم. مي‏گويند ما بايد وظيفه خودمان را انجام دهيم. به خاطر همين هم هيچ توجهي نمي‏کنند که آيا در اين کارشان حرفي هم براي گفتن دارند يا نه؟ آيا نوشته‏هاي‏شان در جهت تعظيم شعاير نتيجه‏اي هم دارد يا نه؟ آيا خواننده وبلاگ‏ها به يادداشت شما توجه مي‏کنند؟ چيز تازه‏اي ياد مي‏گيرند؟

همين الان سري به اين‏جا بزنيد. چهارقل يک پايگاه اينترنتي‌ست براي اطلاع‌رساني روزانه از آن‌چه با موضوع انديشه ديني و نيز فرهنگ جبهه، عاشورا، انتظار، شهادت و حق‏طلبي در گستره‌ي وب منتشر مي‌شود.
به شهادت پير و جوان و زن و مرد، اکثر وبلاگ‏هايي که در اين خبرخوان آنلاين وجود دارد، از همان وبلاگ‏هايي هستند که شرح دادم.

اين است سرگذشت وبلاگ‏نويسي متعهد فارسي. پرداختن به محتوا بدون توجه به فرم. بي‏توجهي به اقتضائات دنياي وب.