نااميدي چيز بدي است. مخصوصا اگر کلي هم بهانه‏هاي جوراجور داشته باشد.


نااميدي. واقعا چيز بدي است. مخصوصا اگر مجبور به تحمل فشار و خستگي باشيم که تنها راه باقي‏مانده، همان نااميدي باشد. البته نااميدي که راه نيست. نتيجه حاصل از توهم بي‏راهي است.


نااميدي= نتيجه حاصل از توهم بي‏راهي. البته بعضي وقت‏ها هم نااميدي تنها يک راه است براي خلاصي از افکار مزاحم. افکار مزاحمي که روز و شب و خواب و بيدار نمي‏شناسند و عين خيال‌شان هم نيست که تو با خودت عهد کرده‌اي نااميد نشوي.


البته خيلي هم به نااميدي نبايد بد و بيراه گفت. بالاخره ما آدمي‌زاد هستيم. اختيار هم داريم. بايد بتوانيم همه ساحت‌هاي زندگي‌مان را مديريت کنيم. حالا اگر بعضي وقت‌ها بي‌عرضه مي‌شويم، به آقاي نااميدي هيچ ربطي ندارد.


اميد البته چيز خوبي است. خوب که نه! خيلي خوب. از آن چيزهايي است که پيدا کردنش سخت است و به دست آوردنش لذت‏بخش.


البته اين هم مهم است که به چه چيزي اميد داشته باشيم و نسبت به چه چيزي نااميد باشيم.


در پايان تصريح مي‏کنم که اين چند جمله، هيچ ارتباط شکلي يا محتوايي با اختلال‏هاي ديوانه‏کننده اين چند روزه‏ي موبايل‏هاي شرکت مخابرات ندارد.


براي سلامتي يکي از خدمت‏گزاران و پيش‏گامان انقلاب و نظام اسلامي دعا کنيد. آيت‏الله مشکيني.


حسن اجرايي  | پنجشنبه 28 تير 1386 | 9:5 عصر |  نظرات ديگران [ نظر]

صفحه نخست :: قالب: رند :: ايميل